Daar begon het. Geen plan om software te maken — alleen een app die deed wat ik vroeg.
Jarenlang hield ik mijn cyclus bij met een bekende app. Die veranderde langzaam in iets anders dan waarvoor ik hem geïnstalleerd had. Eerst een pop-up. Toen functies die achter een betaalmuur verdwenen. Toen advertenties voor een abonnement.
Ik wilde dat allemaal niet. Ik wilde alleen bijhouden wanneer ik ongesteld was.
Toen las ik dat er gegevens verkocht werden.
Dat was het moment — niet omdat het me verbaasde, maar omdat het alwéér zo was. Alweer een bedrijf dat verdient aan mijn aandacht, en daarna ook nog aan wat ik over mezelf vastleg. Uitgerekend het soort gegevens dat voor de meeste mensen tot het persoonlijkste hoort dat ze hebben.
Ik heb de app weggedaan en ben er zelf een gaan bouwen.
Zes apps, zes redenen
Dat werd Maan. Daarna kwamen de andere vijf. Geen van alle begon als een product — ze begonnen als iets dat ik zelf nodig had.
Omdat ik mijn cyclus wilde blijven bijhouden zonder hem weg te geven.
Omdat ik wilde zien waar mijn stemming vandaan kwam.
Omdat ik vaak moe wakker word en geen idee heb waarom.
Omdat een dagboek te persoonlijk is om aan iemand anders toe te vertrouwen — zeker nu er zo vaak gegevens gestolen of verkocht worden.
Voor mijn zus.
Omdat ik mijn eigen intenties telkens vergeet, en er bewuster mee wil omgaan.
Een rustigere manier om software te maken
Bij het bouwen werd me duidelijk wat er onderweg zoek is geraakt. Te veel producten zijn gemaakt om je aandacht vast te houden in plaats van je tijd te respecteren. Te veel diensten verzamelen gegevens omdat het kan, niet omdat het nodig is. Te veel bedrijven verdienen aan afhankelijkheid, waar ze aan vertrouwen zouden kunnen verdienen.
Ik wil daar niet tegen vechten, en ik ga niemand vertellen dat hij het verkeerd doet. Ik wil laten zien dat het anders kan, met iets dat op zichzelf overtuigt.
Daarom zijn de apps lokaal. Ze hebben geen cloud nodig om waardevol te zijn, geen abonnement om eerlijk te zijn, geen algoritme om nuttig te zijn. En ze zeggen drie dingen tegen je:
Je gegevens zijn van jou.
Je tijd is waardevol.
Je hoeft niet online te zijn om vooruit te komen.
Vertrouwen weegt voor mij zwaarder dan groei. Kwaliteit zwaarder dan snelheid. Duurzaamheid zwaarder dan trends. Respect zwaarder dan verslaving. Ik wil geen ecosysteem bouwen waarin mensen vast komen te zitten, maar gereedschap waar mensen naar terugkeren omdat ze er iets aan hebben.
Waarom ik ze deel
Mijn familie en vrienden gebruiken de apps, en ze zijn er blij mee. Op een gegeven moment werd de vraag waarom ik het daarbij zou laten. Als het voor hen werkt, werkt het waarschijnlijk ook voor anderen.
Eerlijk: ik vond dat eng. Ik heb deze apps met plezier en met liefde gemaakt, en daarmee zit er ook een stukje van mezelf in. Dat deel je niet zomaar.
Ik zet ze toch online. Niet om een bedrijf op te bouwen, maar omdat ik denk dat er meer mensen zijn die zoeken wat ik zocht — en omdat ik het een mooi idee vind dat meer mensen iets hebben dat echt van henzelf is.
En ik hoop dat ze er beter van worden. Mis je iets, of heb je een idee? Ik lees elke inzending zelf. De apps zijn ontstaan uit vragen die ik had — de volgende versie ontstaat net zo goed uit die van jou. Naar de ideeënbus →
Daarom bepaal je zelf wat je betaalt
Deze apps draaien op jouw toestel. Er is geen server, geen account, geen abonnement — meer mensen die ze gebruiken kosten mij dus niets extra's. Wat het wél kost is de website, en de kosten van de betaling die je nu doet.
Ik maakte ze voor mezelf en voor mensen om me heen; de tijd erin reken ik niet mee.
Betaal wat het je waard is. € 15 per app is waar ik zelf op uitkwam.
Zo maken we het samen weer echt van onszelf.
Jouw gegevens, van jou. Dat is SieTie.
— de maker van SieTie
De apps waarin dit alles landt
Zes kleine, lokale tools die je jezelf beter laten begrijpen. Jij bepaalt wat je betaalt; daarna zijn ze van jou.